Heerenveense Mieke Nijland maakt indruk met website over woonwijk

door Gerard Bos

HEERENVEEN - Glunderend toont ze haar gastenboek met daarin vele reacties. Niet alleen uit Heerenveen of uit de rest van ons land, maar zelfs vanuit het buitenland. Mieke Nijland (43) is trots op haar website over de geschiedenis van de wijk Heerenveen-Midden. De Heerenveense heeft er zowat haar levenswerk van gemaakt. ,,Nou, zo zou ik het niet willen zeggen’’, stribbelt ze tegen. De Heerenveense is een bescheiden vrouw. Toch kan ze er niet omheen dat ze al veel werk in de site heeft gestoken, meer dan ieder ander waarschijnlijk lief zou zijn. De site is te bekijken op het adres http://www.heerenveenmidden.nl  en http://www.heerenveenmidden.com

Interesse in geschiedenis

Nijland is zelf woonachtig in Heerenveen-Midden. Ze vindt het vooral ,,leuk’’ om een website over Heerenveen-Midden te maken, omdat ze erg geïnteresseerd is in de geschiedenis van de wijk. Dat blijkt, want de uiterst informatieve website staat boordevol verhalen, foto’s en wetenswaardigheden over Heerenveen-Midden.Tien jaar geleden kwam ze samen met haar gezin in Heerenveen wonen. Daarvoor woonde ze in Renkum (Gelderland) en Dokkum. Nijland is dus geen geboren en getogen Heerenveense. ,,Juist daarom ben ik geïnteresseerd geraakt in de geschiedenis van Heerenveen. Ik wist namelijk helemaal niks van deze plaats toen ik hier kwam wonen’’, legt ze uit. Om erover te vertellen, wil ze dingen aan kunnen wijzen op de site. Als de pagina op het beeldscherm tevoorschijn komt, ontwaakt het enthousiasme van Nijland. Spontaan wijst ze dingen aan, toont foto’s en inzendingen uit het gastenboek.

Mieke Nijland: ,,Het uitpluizen van de geschiedenis van de wijk vind ik prachtig om te doen.’’

Ze vertelt: ,,Ik wilde achter de geschiedenis van de wijk komen en ben het gemeente archief ingedoken. Zodoende kwam ik steeds meer te weten en uiteindelijk werd het zelfs een soort van verslaving.’’ Nijland schreef alle informatie zorgvuldig op en bewaarde het. Toen het gezin vier jaar geleden internet kreeg, kwam haar zoon op het idee om alle informatie op een website te zetten. Ze kan een lichte glimlach niet onderdrukken. ,,Het gaf me echt een enorme kick dat al het werk dat ik had gedaan, vanaf dat moment gedeeld kon worden met iedereen op aarde. Als je dan ook nog echt reacties krijgt vanuit de hele wereld, geeft dat een bevredigend gevoel.’’Een nadere blik op de site leert dat Nijland niet overdrijft. Mensen die wat willen weten over Heerenveen stuiten in diverse zoekmachines blijkbaar al snel op de site, want er staan nogal wat reacties in haar gastenboek. ,,Maar’’, waarschuwt ze, ,,in de email staan ook nog allerlei reacties.’’ We zien onder meer mailtjes uit Canada, Australië, Frankrijk, de Verenigde Staten en China. Ook is er een berichtje van een scholier die de site heeft gebruikt voor een werkstuk en zijn er reacties in het gastenboek van oud-Heerenveners die via de site weer in contact zijn gekomen met elkaar. Soms zit er een negatieve reactie tussen, maar dat is meer uitzondering dan regel.

 Een boek schrijven.

Wie denkt dat Nijland de website is gestart omdat ze niks beters te doen heeft, komt bedrogen uit. ,,Ik heb een baan en doe het huishouden hier. Naast de website heb ik dus wel degelijk genoeg andere dingen te doen’’, benadrukt ze. Na een grote slok van haar inmiddels lauwe koffie genomen te hebben, geeft ze toe dat ze nog lang niet wil stoppen met de site. ,,Er gebeurt in deze wijk nog van alles. Elke verandering is een stukje geschiedschrijving en dat verwerk ik dan weer op de site.’’Nijland bekent uiteindelijk toch dat de site een soort levenswerk van haar geworden is. Van de vele informatie die ze beschikbaar heeft kan ze natuurlijk ook een boek schrijven. Dat idee valt niet in goede aarde. ,,Een boek? Nee, alsjeblieft niet. Dat vind ik eng; ik ben maar een simpele huisvrouw.’’ Bescheidenheid siert de mens, maar zo’n gek idee zou het schrijven van een boek niet zijn. De hond, Boris, moet nog uitgelaten worden. Als de Heerenveense de computer af wil sluiten, controleert ze nog een laatste keer haar mail. ,,Kijk eens aan, nog een mailtje over de site.’’ De gedreven Nijland kan het niet laten: ,,Die moet ik toch maar even snel beantwoorden. Daarna doe ik hem echt wel uit, hoor’’, zegt ze bijna verontschuldigend.